własność układów optycznych (np. obiektywów fotograficznych) polegająca na wzajemnej równoległości promieni świetlnych wychodzących z układu. Promienie te padają następnie na element światłoczuły (błonę fotograficzną, matrycę) pod kątem prostym, co zapobiega zniekształceniom i zaciemnieniom obrazu w rogach kadru.