najczęściej stosowanym typem są filmy na kod DX. Opracowano je z myślą o uproszczeniu do minimum obsługi w szczególności aparatów typu "compakt". Wg kodów kreskowych na kasecie aparat samoczynnie odczytuje czułość i długość filmu. Czułość filmu jest oznaczona w jednostkach ISO, PN, ASA, GOST i DIN. Przykładowo film oznaczony 18 DIN (wskaźnik logarytmiczny norm niemieckich), odpowiada filmowi o czułości 50 ASA. Szereg wskaźników DIN przedstawia się następująco 15, 18, 21, 24, 27, 30. Natomiast szereg wskaźników ASA, ISO, PN: 25, 50, 100, 200, 400, 800. Film o czułości 15 DIN (25 ASA) posiada najmniejszą czułość, ale za to największą rozdzielczość. Wraz ze wzrostem wskaźnika filmu (50, 100, ...) wzrasta czułość ale maleje rozdzielczość (zwiększa się ziarnistość). Często aparaty typu "compakt" fabrycznie ustawione są na czułość 24 DIN (200 ASA). Film 27 i 30 DIN stosujemy w skrajnych warunkach oświetleniowych np. do fotografowania bez użycia lampy błyskowej w teatrze, muzeum itp. Użycie filmu o czułości 21 DIN (100 ASA) przy otworze czynnym obiektywu np. 8 i czasie otwarcia migawki 1/125 sek. daje ten sam efekt co użycie filmu o czułości 24 DIN (200 ASA), przysłonie 11 i czasie 1/125 sek. Jak z tego wynika użycie filmu o 3 stopnie DIN czulszego bez zmiany pozostałych warunków naświetlenia, powoduje dostarczenie podwójnej dawki światła.