zjawisko uginania się fal świetlnych na granicy światła i cienia, polegające na przenikaniu ruchu falowego w obręb cienia, na skutek uginania rozchodzącej się fali na krawędzi przeszkody. W przyrządach fotooptycznych może powodować nieostrość obrazów wskutek ugięcia światła na krawędziach otworów tych przyrządów, np. przysłony. Skutkiem dyfrakcji są w fotografii świetliste aureole wokół przedmiotów fotografowanych pod światło oraz zanik obrazu przedmiotów o małych wymiarach, np. zbyt cienkich, fotografowanych pod światło, tzw. wyżerki świetlne.