obraz częściowo malowany na płótnie (nieprzezroczysty), a częściowo na materiale przezroczystym metodą laserunkową. Odpowiednio podświetlony od tyłu i eksponowany w zaciemnionym pomieszczeniu, pozwalał uzyskiwać malownicze i przestrzenne efekty, a nawet - wskutek ruchomych świateł podświetlających ? mógł dawać wrażenie ruchu. Pierwszym twórcą dioramy był L. J. M. Daguerre (1822 roku). Urządził on w Paryżu specjalną salę widowiskową do eksponowania tego rodzaju obrazów. Ukazywał tam np. widoki wybuchu Wezuwiusza, sceny biblijnego potopu itp.