obniżanie światłoczułości materiałów fotograficznych przez niektóre substancje, zjawisko odkryte w 1920 r. przez Luüppo-Cramera. Substancje te, zwane desensybilizatorami, nie działają na obraz istniejący już w emulsji światłoczułej (utajony), umożliwiają więc dalsze wywoływanie obrazu (po ich zastosowaniu) w celu uzyskania indywidualnych efektów, kontrolowanych wzrokowo przy jasnym świetle czerwonym, a nawet pomarańczowym.