((fr. daugerréotypie od naz. L. J. Daguerre, fr. współtwórca tej metody, 17891851 + gr. týpos 'obraz, kształt') poligr. metoda uzyskiwania obrazów na posrebrzanej płytce poddanej działaniu par jodu, a naświetlanej i wywoływanej w parach rtęci; uzyskiwano obraz negatywowo-pozytywowy, którego rodzaj zmieniano przez odpowiednie nachylenie płytki.