Standard CompactFlash opracowany przez amerykańską firmę SanDisk Corporation został
wprowadzony na rynek w 1994 roku i jest ogólnoświatowym standardem wymiennej pamięci
dla przenośnych urządzeń elektronicznych.
Karta CompactFlash jest mniejsza od karty PCMCIA , ma masę
33 g i jest wyposażona w interfejs ATA/IDE. Jest wyjątkowo odporna na uderzenia
(do 2000 g), występowanie błędów w pamięci ma miejsce rzadziej niż 1 na 1014 bitów.
Karta CompactFlash może być za pomocą adaptera PCMCIA dołączona bezpośrednio
do notebooka (kartę umieszcza się w adapterze, który dopasowuje kartę do czytnika PCMCIA)
lub może być bezpośrednio odczytywana i zapisywana przez czytniki (karta CompactFlash ma 50 wyprowadzeń)
kart CompactFlash. Znajdują zastosowanie w aparatach cyfrowych, odtwarzaczach MP3,
komputerach, palmtopach, komunikatorach i notatnikach osobistych, drukarkach
fotograficznych i cyfrowych dyktafonach. Na rynku są drukarki przeznaczone do
drukowania zdjęć, które standardowo wyposażone są w gniazdo kart CompactFlash lub PCMCIA.
W pierwszej połowie 2003 roku opracowano również standard CompactFlash+ rozszerzający
możliwości CompactFlash o używanie modułów CF razem z urządzeniami I/O, a także w dyskach magnetycznych.
Szybkość transmisji danych: 2-20 MB/s
| typ karty | szerokość | długość | grubość | napięcie |
| CompactFlash I | 36,4mm | 42,8mm | 3,3mm | 3.3 V |
| CompactFlash II | 36,4mm | 42,8mm | 5mm | 5 V |